FOURIER, M'N PAKKIE IS GEKROMPEN



De infant'rist Jan Bik
is tweemaal dubbeldik.
Zijn uniform past hem al alng niet meer.
Maar toch trok hij het aan
om naar zijn troep te gaan.
't Was geen gezicht, maar Jan zei: 'k Presenteer!
Een ieder die hen zag schoot in de lach,
maar Jan zocht den Fourier en zei op slag:

Fourier, fourier
m'n pakkie is gekrompen.
Fourier, fourier
mijn mouwen zitten hier.
die broek die is me toch veel te klein.
Ik lijk precies een harlekijn.
Fourier, fourier
kijk nou 's even hier.

Het was verbazend druk.
Jan raakt van zijn stuk.
Men drong hem telkens naar de achtergrond.
En aan de beurt, oh schrik
vernam de dikke Bik,
dat hij als laatste op het lijstje stond.
Jan was een goed soldaat, dus werd niet kwaad.
Maar wel riep hij vol smart van vroeg tot laat:

Refrein

Toch kreeg Jan inderdaad
een uniform naar maat.
Nu loopt-ie als een pronkstuk in de troep.
Toch dreigt er weer gevaar,
in minder dan een jaar
is 't pak hem weer te klein, door d' erwtensoep.
Wij hooren op een keer nog wel eens weer
Hoe Jan zijn wanhoopsklacht uit van weleer:

Refrein

Tekst en muziek: Jack Bess