WILLY WALDEN - JUFFROUW SNAP - OVERLEDEN, MAART 2003


Willy Walden - Snip & Snap





Snip & Snap - Muyselaar & Walden


WILLY WALDEN - JUFFROUW SNAP- OVERLEDEN

Revue-artiest Willy Walden is op 96-jarige leeftijd overleden. Samen met Piet Muyselaar vormde hij het duo Snip & Snap.

Op 16 maart 1937 moest René Sleeswijk samen met Louis Davids de samenstelling van het populaire AVRO-radioprogramma De Bonte Dinsdagavondtrein verzorgen. Louis Davids die vaak last had van astma aanvallen liet het op het laatste moment afweten. Sleeswijk moest nu snel een vervanger regelen voor deze grote publiekstrekker. Hij dacht direct aan de kleine komiek Willy Walden die hij al een paar jaar kende. Willy Walden wilde Sleeswijk graag uit de brand helpen en nam op deze bewuste dag ook zijn nieuwe collega uit de Bouwmeester Revue Piet Muyselaar mee. Samen met enkele andere artiesten vulden zij het programma met liedjes en sketches. Tijdens de repetities bleek dat ze nog een extra scène nodig hadden om het uur en drie kwartier vol te maken. Ze keken in een boek met revueteksten van Jaques van Tol en vonden daarin een reeks van moppen die gebracht werden door de kwebbelende dames Snip en Snap. Het publiek lachte en klapte wel, maar een doorslaand succes was het niet. Dat kwam pas in het laatste kwartier van de uitzending toen Guus Weitzel door de microfoon riep: "Dames en heren, ik vraag nu uw aandacht voor de dames Snip en Snap". Toen klonk voor de eerste keer hun liedje: "Snap je dat nou juffrouw Snip? Asjemenou juffrouw Snap" en Nederland trilde op zijn grondvesten. Walden en Muyselaar kwamen het toneel op in geleende jurken en droegen allebei een hoedje. Ze waren in een klap beroemd.

Walden en Muyselaar traden toe tot een klein revuegezelschap dat Sleeswijk in opdracht van de AVRO samenstelde voor een propagandatournee. Na één seizoen besloot Sleeswijk daarmee op eigen risico door te gaan. Zijn nieuwe onderneming, die de naam Nederlandsche Revue droeg, maar al snel bekend stond als de 'Snip&Snap-Revue', begon in mei 1938. Het werkterrein werd vooral gevormd door de bioscooptheaters, omdat de grote schouwburgen doorgaans bezet waren door de gevestigde revuegezelschappen met sterren als Buziau en Lou Bandy. Ze speelden hun programma veelal twee keer per avond, 's middags een matinee en op zondag zelfs twee.
Theatergeschiedenis was geschreven: legendarische scènes als de wisseltruc bij de telefoon, de man die een nippeltje aan een transistortje zette en toen allemaal sterretjes zag, de mislukte moppenverteller ('t is niet mijn broer") en beroemde liedjes als "Snap je dat nou, juffrouw Snip?", "Blonde Mientje", "Holderdebolder, we hebben een koe op zolder", "Als op het Leidseplein de lichtjes weer eens branden gaan" en het ontroerend afscheidslied "Twee oude vrienden".

Tijdens de mobilisatie, tot diep in de bezettingstijd en ook onmiddellijk daarna bleef de revue draaien. Sleeswijk stond erom bekend dat hij in zijn bedrijf verscheidene mannen schuilhield die werden gezocht voor tewerkstelling in Duitsland. Door het hele gezelschap en bloc aan te melden voor de Kultuurkamer en zich angstvallig aan de tekstcensuur te houden, slaagde hij in zijn belangrijkste doelstelling, namelijk de revue heelhuids door de Duitse bezetting te loodsen.

1939-1940 IN HET NIEUWS!